فیلم «روشن» از منظر سواد مالی
هفتهنامۀ اطلاعات بورس - 1404/01/31
فیلم «روشن» به کارگردانی روحالله حجازی، دربارۀ مرد میانسالی است به نام «روشن» که زندگیاش در آستانه فروپاشیست و گرفتاری اصلی او، مسکنِ ثبتنامیِ نیمهتمامی است که پیمانکار، آن را به پایان نمیرساند. او درآمد درستی ندارد و در خانهای محقر، اجارهنشین است و منتظر است خانهاش را تحویل بگیرد تا همه چیز درست شود؛ اما همسرش او را ترک کرده و به زودی حضانت دخترش را هم میگیرد.«روشن» اثری اجتماعی با درونمایۀ نقد سیاسیاقصادی است که دومینوی مشکلات اقتصادی و اجتماعی را نشان میدهد.
خانه، آرزوی بیرونی یا درونی؟
خانه مسألهای اقتصادی و در سطح مدیریت مالی فردی، یک ضرورت است. در فرهنگ اقتصادی ما ایرانیان، خانهداشتن سطحی از رفاه و توانمندی مالی تلقی میشود. این نگاه باعث شده تقاضا برای داشتن خانه بیش از ظرفیت درآمدی افراد جامعه باشد و رفتهرفته خانههای ویلایی پدر و مادرهایمان جای خود را به آپارتمانهای بیکیفیت بدهند. طرحهای انبوهسازی، وامهای بلندمدت، محلات حاشیهای و دور از شهر چیزی جز کاهش کیفیت زندگی شهرنشینی نیست.
خانه و کار، اول کدام؟
اگر خانهدارشدن آرزوی تحمیلی نبود و به راستی آن را میخواستیم، اینجا باید مشخص کنیم که چه سازوکاری برای رسیدن به آن در نظر گرفتهایم؟ شاید کاسبها و بازاریهای قدیم یادشان باشد که میگفتند: «از مغازه خانه درمیآید اما از خانه، خانه درنمیآید». این گفته بهدرستی، منبع درآمد را مقدم بر خانهدار بودن میداند. قاعدهای سرانگشتی در سواد مالی میگوید هزینۀ مسکن (اجاره، قسط و ... ) باید بین 28 تا 36درصد از درآمد باشد نه اینکه حتی برای ثبتنام طرح مسکن، همانند «روشن» قرض بگیریم و توان پرداخت اجارۀ ماهانه را هم نداشته باشیم.
سطح زندگی من؟
خانه داشتن خوب است، اما نه به قیمت خارج شدنِ زندگی از تعادل. سطح زندگی ما، «نیازِ فعلی ما» و «خواستۀ آیندۀ ما» را شکل میدهد. برای رسیدن به توانمندی، باید مسیری طولانی را طی کرد که اگر با صبر و حوصله در این مسیر قدم نگذاریم، چیزی جز روشنی روشن در انتظارمان نیست.
هشتگهای مرتبط
سایر عناوین
پیشگیری از رایجترین کلاهبرداریهای معاملات ارزهای دیجیتال (بخش دوم)
هفتهنامهٔ اطلاعات بورس
مطالب پیشنهادی
-
به هر شغلی که بخواهم میرسم
کتاب داستانی که رؤیای شغلهای بزرگ را در دل کودکان مینشاند
-
-
-
