بورس، طنابدار یا کشتی نجات

امروزه در کشور ما، رفاه اقتصادی و آرامش ناشی از آن، رؤیای بسیاری از افراد است. زندگی در خانه‌ای خوب و منطقه‌ای مناسب، تأمین هزینه‌ها بدون دغدغه و تنش، برخورداری فرزندان از آموزش‌های لازم برای کسب مهارت‌های ضروری در آینده و داشتن سرگرمی‌ها و تفریحات مناسب این روزها خیلی آب می‌خورد. عده‌ای می‌کوشند این هزینه‌ها را با کار بیشتر پوشش دهند. برخی نیز بیشتر از درآمدشان خرج می‌کنند و با بدهکار کردن خود، به آنچه می‌خواهند، می‌رسند. برخی دیگر نیز عطای این خواسته‌ها را به لقای‌شان می‌بخشند و در دل حسرت می‌خورند. باید در نظر داشت هر شخص در طول شبانه‌روز می‌تواند ساعات مشخص و محدودی کار کند؛ به عبارت دیگر، ظرفیت درآمدی افراد محدود است. اما آیا روش درستی برای دستیابی به رفاه و آرامش وجود دارد؛ بدون آنکه بار سنگین بدهی را به دوش بکشیم یا ساعت‌های بیشتری دور از خانواده، مشغول کار باشیم یا از آنچه می‌خواهم، صرف‌نظر نکنم».

بهترین راه‌حل برای ارتقای سطح رفاه زندگی، سرمایه‌گذاری است؛ آن هم سرمایه‌گذاری مولد، یعنی به‌ جریان ‌انداختن پول بیکار در چرخۀ تولید. اما عموم مردم کشور ما دربارهٔ سرمایه‌گذاری اطلاعاتی ندارند یا اطلاعات‌شان به اندازه‌ای نیست که آن‌ها را قادر سازد اقدامات عملی انجام دهند تا به نتیجۀ مطلوب برسند.

برای مثال، در چهار سال گذشته تعداد زیادی از هم‌وطنان وارد بازار سرمایه شدند اما به دلیل نداشتن شناخت کافی از بازار سرمایه، کارکردها و ریسک‌های آن، متحمل زیان‌های بسیاری شدند. باید همواره به یاد داشت که موفقیت در سرمایه‌گذاری نیز مانند هر موفقیت دیگری در طول زمان، با اقدامات عقلانی و استفاده از تخصص افراد کاردان در این حوزه به دست می‌آید.

یکی از روش‌های آگاه‌سازی مردم، فیلم‌های سینمایی است؛ فیلم‌هایی که مهم‌ترین رسالت‌شان آشنا کردن عموم مردم با فضای بازار سرمایه و سازوکارهای موجود در آن است و نباید نقش رسانه‌ها به ویژه‌ سینما را در فرایند نادیده گرفت.

این مطلب را در هفته‌نامۀ اطلاعات بورس بخوانید.