نگاهی به فیلم «یدو» با عینک سواد مالی

«یدو» روایتی نوجوانانه از اولین ماه‌های محاصرۀ آبادان در جنگ تحمیلی است. این فیلم، به کارگردانی مهدی جعفری، ادای دینی است به کودکان و نوجوانانی که در شکست حصر آبادان پابه‌پای بزرگ‌ترها رشادت کردند. فیلم یدو داستان خانواده‌ای را روایت می‌کند که در آبادانِ محاصره‌شده مانده‌اند. مادر، زنی قدرتمند و فداکار و صبور، مانند دیگر زنان این سرزمین است که به‌تنهایی بار مشکلات خانواده را به دوش می‌کشد. او بر این باور است که باید در آبادان بمانند چراکه تحمل غربت، بدتر از حملۀ صدام است. آن‌ها مدتی در شهر می‌مانند و در مقابل سختی‌ها تاب می‌آورند تا در نهایت، یدوی نوجوان مادرش را راضی می‌کند که به ماهشهر بروند. در لحظه‌های آخر، او بدون آنکه با خانواده‌اش مشورت کند، از لنج بیرون می‌پرد تا بجنگد و آبادان آزاد بماند.

در این فیلم، مفاهیم مختصری از سواد مالی به تصویر کشیده می‌شود که توجه به آن‌ها خالی از لطف نیست. مدتی که خانوادۀ یدو در آبادان هستند، مجبور می‌شوند از خانه‌های خالی همسایه‌ها نیازهای خود را برطرف کنند. مادر به بچه‌ها تأکید می‌کند که روی در هر خانه بنویسند چه‌ چیزی را از آن‌جا برداشته‌اند تا پس از بازگشت همسایه‌ها قرض خود را به آن‌ها پس دهند.

مادر می‌کوشد در همان روزهای سخت به فرزندانش بیاموزد باید امانت‌دار باشند، اموال قرض‌گرفته را بازگردانند و چشم به مال دیگران ندوزند. این تفکر و روش تربیتی او که به نظر می‌رسد زنی بی‌سواد است، ستودنی است. در وضعیت اقتصادی کنونی که گاهی اخبار اختلاس‌ها منتشر می‌شود، آموزش مفهوم امانت‌داری و اعتبار و بدهی به کودکان امری سازنده و مفید است.

در این فیلم، به مخاطب نشان داده می‌شود که آموزش و تربیت درست فرزندان می‌تواند در لحظه‌های بحرانی به کار آ‌ن‌ها بیاید. سواد مالی نیز یکی از این آموزش‌هاست که کمک می‌کند در وضعیت چالش‌برانگیز، بچه‌ها بتوانند از پس خودشان برآیند و حتی دستگیر خانواده نیز باشند.

این مطلب را در هفته‌نامۀ اطلاعات بورس بخوانید.